Nhar it-3 t’April 1973, Martin Cooper kien fuq bankina f’Sixth Avenue f’Manhattan New York, b’apparat daqs briksa u għamel l-ewwel telefonata pubblika minn mowbajl lil wieħed mill-irġiel li kien qed jikkompeti kontrihom biex jiżviluppa l-apparat.
“Qed insejjaħlek fuq mowbajl, iżda mowbajl reali, mowbajl personali, li jinżamm fl-idejn u li jista’ jinġarr,” qal Cooper, li dak iż-żmien kien inġinier ma’ Motorola, fuq it-telefown lil Joel Engel, kap tal-Bell Labs ta’ AT&T.
Filwaqt li kienu għad iridu jgħaddu għaxar snin biex il-mowbajls ikunu disponibbli għall-konsumatur medju, kull min kien mixi ma’ Cooper fit-triq dak in-nhar seta’ jassisti għall-parti mill-istorja telefonika.
F’aktar minn ħamsin sena minn dik l-ewwel sejħa, l-apparat goff ta’ Cooper evolva u ġie sostitwit b’firxa wiesgħa ta’ telefowns irqaq u aktar veloċi li issa huma kullimkien u jsawru mill-ġdid l-industriji, il-kultura u l-mod kif nirrelataw ma’ xulxin.
Iżda filwaqt li l-firxa u l-impatt vast tal-mowbajls setgħu qabdu lil xi wħud fuq sieq waħda, Cooper mill-ewwel sostna li l-possibbiltà li l-mowbajls xi darba jkunu meqjusa essenzjali għal ħafna mill-umanità kienet ċara mill-bidu.